Oblężenie Alkazaru

Ekskluzywna polska edycja książki francuskich pisarzy wyklętych poświęcona obronie Alkazaru w Toledo podczas hiszpańskiej wojny domowej (lipiec–wrzesień 1936). Obrona twierdzy stała się symbolem męstwa nacjonalistów, a jej odsiecz zapowiedzią przyszłego zwycięstwa.

Starcie, które rozegrało się między 18 lipca a 28 września 1936 roku w Toledo, było jednym z najbardziej symbolicznych epizodów wojny domowej w Hiszpanii. Po częściowo udanym przewrocie wojskowym przeciwko władzom republikańskim kraj został podzielony na obszary kontrolowane przez obie strony konfliktu.

Nacjonaliści — skupiający karlistów, falangistów i monarchistów — opanowali północno-zachodnią część kraju, z wyłączeniem uprzemysłowionych prowincji baskijskich i Asturii. Na południu kontrolowali Maroko, Wyspy Kanaryjskie oraz Baleary (z wyjątkiem Minorki), a także posiadłości w zachodniej Afryce, zapewniające dostęp do Atlantyku.

W wielu miejscach frankistom udało się utrzymać izolowane enklawy otoczone terytorium republikańskim. Na północy było to Oviedo, na południu zaś — andaluzyjskie miasta Sewilla, Kordowa i Grenada, a także obszar między Kadyksem a Algeciras, sąsiadujący przez Cieśninę Gibraltarską z północnym Marokiem.

Na tym tle rozegrała się dramatyczna obrona Alkazaru w Toledo — wydarzenie, które przeszło do historii jako jeden z najbardziej sugestywnych symboli wojny i ideowego starcia epoki.