Blog

Odpowiednio dobrana lektura religijna pomaga dziecku nie tylko zapamiętać dzień przyjęcia sakramentu, ale przede wszystkim pojąć jego głębszy sens. Zrozumienie, czym jest Eucharystia i jak wpisuje się ona w codzienne życie, wymaga czasu oraz odpowiedniego przekazu. Wspólne czytanie po uroczystości buduje bezpieczną przestrzeń do rozmowy i porządkuje emocje młodego człowieka.

Paradoksy brytyjskiego apologety nie służą jedynie efektownemu błyskowi stylu. Stanowią narzędzie ujawniające ukryte przesłanki codziennego doświadczenia i przywracające równowagę rozsądkowi.

Jacek Kowalski łączy w swojej twórczości sarmacką tradycję szlachecką z historią Rzeczypospolitej i katolicką liturgią. Jako historyk sztuki i pieśniarz z Poznania odtwarza dawne obyczaje nie jako muzealną scenerię, lecz jako żywą pamięć kulturową.

Jacek Kowalski łączy w twórczości szacunek dla literackiego dziedzictwa z wrażliwością na wyzwania współczesności. W jego utworach obecne są tematy sacrum, symbolika oraz odniesienia historyczne, które funkcjonują obok realistycznych portretów postaci i ostro nakreślonych konfliktów moralnych.

Firma wydawnicza położona w Dębogórze łączy pasję do literatury religijnej z dbałością o wartość merytoryczną i estetyczną wydania. W ofercie znajdują się pozycje dotyczące historii Kościoła, filozofii oraz duchowości, przeznaczone dla różnych grup wiekowych, ze szczególnym uwzględnieniem młodzieży poszukującej sensu i tożsamości.

Poezja od wieków towarzyszy człowiekowi w poszukiwaniu sensu, ciszy i głębszego zrozumienia rzeczywistości. W odróżnieniu od tekstów argumentacyjnych nie przekonuje poprzez logiczny wywód, lecz poprzez obraz, rytm i symbol.

Zachęcamy do lektury recenzji książki 'Opowieść o pochodzeniu Świętego Rzymskiego Cesarstwa Myszy' Marii Turos.

Jak i kiedy powstało jedno z najpopularniejszych polskich nabożeństw?

Zapraszamy do lektury wywiadu z Jakubem Bednarzem, autorem książki 'Opowieść o pochodzeniu Świętego Rzymskiego Cesarstwa Myszy'.

'Ten bowiem, o kim się śpiewa i ten, którego legendę się głosi wszem i wobec — żyje pośród nas inaczej, niekiedy o wiele wyraziściej, niżeli ten, o którym jedynie piszą historycy.'