Gasnące słońce
Druga połowa II wieku. Italia i Germania. Czasy panowania Marka Aureliusza - cesarza, który jako gorliwy wyznawca filozofii greckiej uchodził za władcę łagodnego i sprawiedliwego, a zarazem zapisał się w historii jako prześladowca chrześcijan.
On - Publiusz Kwintyliusz Warus - dumny dowódca legionów, człowiek o niezłomnej woli, wierny dawnym rzymskim tradycjom, surowy zarówno wobec siebie, jak i innych. Ona - Mucja Kornelia - młoda kobieta ze znakomitego rodu, oddana starożytnym cnotom i obyczajom.
Między nimi rozgrywa się dramat, w którym splatają się rywalizacja, poczucie obowiązku i sprawiedliwości, niewola i niespodziewane ocalenie, bunt barbarzyńców oraz okrucieństwo wojny.
Teodor Jeske-Choiński, ukazując zawiłe losy bohaterów wiernych wielkości Rzymu, lecz różniących się w kwestii wiary, prowadzi czytelnika ku refleksji, że ostateczne ocalenie odnaleźć można w sile miłości - miłości zdolnej zjednoczyć dwa serca w jedno.