Historia i świętość. Zofia Kossak - biografia ilustrowana

Zofia Kossak wyróżniała się nie tylko talentem literackim, lecz także głęboką wrażliwością społeczną. Była człowiekiem czynu, reagującym na ludzką krzywdę nawet z narażeniem własnego życia, czego szczególnym świadectwem była jej postawa w czasie okupacji niemieckiej. We wszystkim, co robiła, widoczne były szlachetność i odwaga, a ostatecznym punktem odniesienia pozostawali dla niej Bóg, Chrystus i Maryja. Przez Ich pryzmat postrzegała zarówno własne życie, jak i historię oraz zagadnienia społeczne.

Stanowi przykład nie tylko wybitnej polskiej pisarki, nazywanej niekiedy pierwszą po Henryku Sienkiewiczu, lecz także osoby godnej naśladowania. W trudnych czasach dla ludzi wierzących jej życie jawi się niczym latarnia morska wskazująca drogę pośród wzburzonych fal.

Jej losy były niezwykle bogate i naznaczone dramatycznymi doświadczeniami. Od szczęśliwego dzieciństwa w artystycznej rodzinie Kossaków, przez burzliwą młodość i wielkie sukcesy literackie, aż po tragedię II wojny światowej. Okres okupacji przyniósł jej uwięzienie na Pawiaku oraz pobyt w obozie w Auschwitz. Po wyzwoleniu Polska znalazła się pod kolejnym zniewoleniem – komunistycznym. Jako zdecydowana pisarka katolicka, która odmówiła współpracy z władzami, została pozbawiona praw obywatelskich i zmuszona do emigracji. Jej książki objęto zakazem – usunięto je z księgarń, bibliotek i instytucji naukowych. Na obczyźnie, w Kornwalii, przyszło jej pracować fizycznie, co na pewien czas oddaliło ją od działalności literackiej i publicystycznej.

Po kilku latach, w okresie tzw. odwilży, powróciła do Ojczyzny i w 1957 roku osiadła w Górkach Wielkich na Śląsku Cieszyńskim. Mimo trudnych warunków nie przestała pisać. Choć debiutowała stosunkowo późno, bo w wieku trzydziestu trzech lat, pozostawiła po sobie imponujący dorobek twórczy. Jej książki od początku cieszyły się ogromną popularnością, stawały się bestsellerami i były tłumaczone na wiele języków, zdobywając uznanie także poza Polską, zwłaszcza w Stanach Zjednoczonych. Po wojnie była nawet brana pod uwagę jako kandydatka do Nagrody Nobla, jednak brak wsparcia instytucjonalnego sprawił, że nie uzyskała tego wyróżnienia.