Kościół święty, a synagoga szatana

Jak Kościół katolicki na przestrzeni wieków oceniał działalność masonerii? Jakie były przyczyny papieskich potępień i dlaczego temat ten zajmował tak ważne miejsce w nauczaniu kolejnych papieży?

Niniejsza publikacja przedstawia tradycyjne nauczanie Kościoła katolickiego dotyczące masonerii, ze szczególnym uwzględnieniem dokumentów papieskich – od pontyfikatu Klemensa XII aż po Piusa XI. Autor ukazuje historyczne i doktrynalne podstawy stanowiska Kościoła, przybliżając argumenty, które przez stulecia kształtowały katolicką ocenę tajnych stowarzyszeń.

Tytuł nawiązuje do określenia „synagoga szatana”, zaczerpniętego z Apokalipsy św. Jana (Ap 2,9; 3,9). W odniesieniu do masonerii sformułowania tego użył bł. Pius IX w encyklice Etsi multa luctuosa (1873), potępiając działania wymierzone – w jego ocenie – przeciwko Kościołowi, takie jak Kulturkampf w Cesarstwie Niemieckim, likwidacja Uniwersytetu Gregoriańskiego po zjednoczeniu Włoch czy ruch antyklerykalny w Szwajcarii.

Książka nie ma charakteru sensacyjnego. Jej celem jest przedstawienie historycznych źródeł i treści nauczania Kościoła na temat masonerii oraz ukazanie motywów, które stały za kolejnymi wypowiedziami papieży. To wartościowa lektura dla osób zainteresowanych historią Kościoła, katolicką apologetyką oraz relacjami między Kościołem a tajnymi stowarzyszeniami.