Didache i Pasterz Hermasa – wiara pierwszych chrześcijan

Dwa niezwykłe świadectwa wiary pierwszych pokoleń chrześcijan – o nawróceniu, pokucie, walce z własną słabością i codziennym podążaniu drogą świętości.

Ojcowie Pustyni uciekali od zgiełku świata i sporów codzienności, wybierając pustynię, samotność, modlitwę i pokutę. Święty Benedykt szukał odosobnienia, by pracować nad własnym uświęceniem. Święty Bernard wybrał surowe życie klasztorne, pragnąc odnaleźć drogę do doskonałości. Święty Franciszek porzucił świat i bogactwo, aby w pokorze, umartwieniu i posłuszeństwie służyć Bogu.

Ich historie, choć tak różne, wskazują na tę samą drogę: odrzucić to, co niepotrzebne, przemieniać siebie i poprzez własne nawrócenie coraz pełniej służyć Bogu oraz bliźnim.

Taką właśnie perspektywę odnajdujemy w dwóch tekstach, które Czytelnik otrzymuje w tej publikacji. „Didache” oraz „Pasterz Hermasa” należą do najważniejszych świadectw duchowego życia chrześcijan pierwszych wieków. Nie są jedynie zabytkami literatury wczesnochrześcijańskiej ani tekstami przeznaczonymi wyłącznie do poznania historii. Ukazują wiarę Kościoła pierwszych pokoleń, bliskich czasom Apostołów, przede wszystkim jako drogę praktyki – praksis – a nie jedynie zbiór teorii czy przedmiot sporów.

Publikacja została pomyślana jako książka, do której warto powracać wielokrotnie. Rady i przestrogi zawarte w tych starożytnych tekstach mogą za każdym razem przemawiać do czytelnika w inny sposób, stając się pomocą w rozeznawaniu własnego życia, pracy nad sobą oraz służbie ludziom, którzy zostali nam powierzeni.

To lektura o wierze, która nie pozostaje jedynie deklaracją, lecz przenika codzienność i domaga się konkretnej przemiany życia. Przypomina o znaczeniu pokuty, modlitwy, umartwienia i skruchy – o tym, że poznanie własnej słabości jest niezbędne, aby spojrzeć na siebie w świetle łaski i podjąć trud walki o własne uświęcenie.

Dopiero przemieniając siebie, możemy coraz pełniej służyć innym. W tym sensie świadectwo pierwszych chrześcijan pozostaje aktualne: droga odnowy Kościoła zaczyna się od człowieka, który podejmuje pracę nad własnym sercem, uczy się służyć Bogu i bliźnim oraz konsekwentnie żyć wyznawaną wiarą.