Teofil Łapiński (1827–1886) – wojskowy, podróżnik i działacz niepodległościowy, jedna z najbardziej barwnych postaci polskiej emigracji XIX wieku. Uczestnik Wiosny Ludów i powstania węgierskiego 1848 roku, później oficer armii tureckiej, brał udział w wojnie krymskiej. Walczył także u boku Czerkiesów przeciwko Rosji na Kaukazie, zdobywając doświadczenie i międzynarodową renomę.
Po wybuchu Powstania Styczniowego stanął na czele zorganizowanej w Londynie ekspedycji, której celem było dostarczenie drogą morską broni, amunicji oraz ochotników na Litwę. Choć przedsięwzięcie – jedno z najbardziej śmiałych i ambitnych działań emigracyjnych – zakończyło się niepowodzeniem, przeszło do historii jako symbol determinacji w dążeniu do wsparcia walki o niepodległość.
Po latach tułaczki osiadł we Lwowie, gdzie poświęcił się pracy publicystycznej i wspomnieniowej, utrwalając doświadczenia swojej niezwykłej drogi życiowej.