Zagraj najlepszą piosenkę i odjedź
Proza Michała Gołębiowskiego nie ogranicza się do opowiadania historii ani do budowania dynamicznej akcji. Jej istotą jest raczej uważne uchwycenie i ukazanie samego „dziania się” – subtelnych, często nieuchwytnych przejawów rzeczywistości. Opowiadania oraz tytułowa minipowieść zawarte w zbiorze Zagraj najlepszą piosenkę i odjedź przynoszą to, co najcenniejsze w dotychczasowej twórczości autora: epifaniczną przejrzystość myśli, zapis doświadczenia żywej wiary oraz twórcze – a nie destrukcyjne – napięcie między religią a kontrkulturą, między pragnieniem sensu a pragnieniem cielesności.
To napięcie wybrzmiewa w licznych odniesieniach do tekstów świętych, filozoficznych, a także do kultury rockowej. W najnowszym tomie Gołębiowski świadomie je pogłębia i wyostrza, prowadząc czytelnika przez wykreowany wyobraźnią świat niczym kierowca przemierzający nocą nieznany kraj. Zaprasza do tej podróży, która – choć zachwyca pięknem języka i obrazów – odsłania, że stawką nie jest jedynie estetyczne doświadczenie, lecz coś znacznie poważniejszego, wykraczającego poza granice doczesnego życia.
Michał Gołębiowski – pisarz, literaturoznawca, tłumacz i eseista, doktor nauk humanistycznych. Autor m.in. nagrodzonego Nagrodą Specjalną Identitas zbioru esejów Bezkres poranka, a także książek Słodka ziemia oraz powieści Dalej tylko pola. W swojej twórczości i refleksji naukowej koncentruje się na zagadnieniach duchowości i ponowoczesności, ze szczególnym uwzględnieniem hezychazmu oraz dziedzictwa Ojców Pustyni. Publikuje m.in. na łamach „Arcanów”, „Więzi” i „Teologii Politycznej”. Związany z rodzinnym Podhalem, na co dzień mieszka i pracuje w Warszawie.