Czas niedokonany

Czas niedokonany to epicka opowieść przedstawiająca losy ludzi wplątanych w ponurą historię dwudziestego wieku. Od pogromu we wsi pod Pińskiem do rzeczywistości III RP autor prowadzi nas drogami krętymi, raz po raz cofając narrację, zmieniając epoki i kraje. Śledzimy losy kilku pokoleń rodziny Broków, którym historia nie oszczędziła niczego, ani cierpienia, ani zdrady, ani zbrodni, ani ideologicznego zaczadzenia. Ale można na książkę spojrzeć nieco inaczej, a mianowicie jak na zapis oraz próbę zrozumienia doświadczeń, które ukształtowały dzisiejszą Polskę, od krwawej rewolucji październikowej przez pełną nadziei Solidarność po marność III Rzeczpospolitej. Wreszcie książkę tę można czytać jako swoisty moralitet pokazujący walkę ludzi z pokusami zła i nicości, tymi pokusami, którymi tak skutecznie zwodził nas wiek dwudziesty, i które w wieku dwudziestym pierwszym wcale nie straciły swojego powabu.

prof. Ryszard Legutko, filozof

Mistrzowsko opowiedziane skomplikowane historie poszczególnych postaci, ich wielostronne, wnikliwe portrety psychologiczne, znakomite dialogi, intelektualny rozmach przedstawianych w powieści problemów, a przede wszystkim niecofanie się przed żadnym tabu, czynią z powieści Wildsteina wydarzenie artystyczne i intelektualne, stawiające autora Czasu niedokonanego wśród najwybitniejszych współczesnych polskich pisarzy.

prof. Włodzimierz Bolecki, krytyk literacki

Przeszłość niczym czarny kruk krąży nad bohaterami tej książki, bo też to historia jest tytułowym czasem niedokonanym, a nasza współczesność okaże się chwilami groteskową, częściej tragiczną, tego czasu kontynuacją. Teraźniejszość przeplata się więc nieustannie w Czasie niedokonanym z historią, polityka z metafizyką.

prof. Maciej Urbanowski, literaturoznawca

Niezwykła książka o trzech pokoleniach rodziny - polskiej i żydowskiej - i losach Polski wpisanych w duchową i polityczną historię Europy.

prof. Zdzisław Krasnodębski, filozof, socjolog

To powieść z epickim rozmachem, nie sposób się od niej oderwać. Losy czterech pokoleń rodziny Broków wpisują się w burzliwą historię ubiegłego stulecia, rekapitulują trudne doświadczenie XX wieku w naszej części Europy. Od lat czekaliśmy, by literatura polska zmierzyła się z tym wyzwaniem i oto wreszcie Wildstein podjął próbę. Nie wolno jej przeoczyć.

Wanda Zwinogrodzka, krytyk teatralny

Decyzja, by napisać powieść zamierzoną z takim rozmachem, jest decyzją filozoficzną. Założenie, że historia polityczna, kultura, ludzkie losy składają się w całość, którą można opisać w formie sagi przedstawiającej drogę kilku pokoleń, idzie pod prąd minimalistycznym modom literackim naszego czasu. Do tego niezwykle trudny temat polsko-żydowskich związków opowiedziany z perspektywy ludzi, którzy doświadczyli i uczestniczyli w chorobach, szaleństwach, grozie i nadziei XX wieku - czyni tę książkę powieścią, którą trzeba przemyśleć i przedyskutować. Powieść odważna w zamyśle i w wykonaniu. Wywoła zachwyt, podziw, oburzenie i sprzeciw. Poruszająca książka. Naprawdę mocna rzecz.

Dariusz Karłowicz, filozof, redaktor "Teologii Politycznej"

Bronisław Wildstein – pisarz, dziennikarz i publicysta. Absolwent polonistyki na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie, od lat 70. zaangażowany w działalność opozycji antykomunistycznej. Współtworzył i publikował prasę podziemną, a w 1977 roku był jednym z założycieli Studenckiego Komitetu Solidarności w Krakowie. W 1980 roku uczestniczył w tworzeniu struktur „Solidarności” i Niezależnego Zrzeszenia Studentów w Krakowie.

Stan wojenny zastał go na Zachodzie. Na emigracji współtworzył paryski miesięcznik „Kontakt”, którym kierował jako redaktor naczelny w latach 1982–1987. Publikował w prasie emigracyjnej i podziemnej, a w latach 1987–1990 był paryskim korespondentem Radia Wolna Europa.

Na początku 1990 roku wrócił do Polski, gdzie pełnił liczne funkcje w mediach. Był m.in. dyrektorem Radia Kraków, sekretarzem redakcji „Życia Warszawy”, zastępcą redaktora naczelnego dziennika „Życie” oraz prezesem Telewizji Polskiej. Publikował w „Rzeczpospolitej”, tygodniku „Wprost” i innych periodykach, prowadził również audycje radiowe i programy telewizyjne.

Za swoją działalność został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski. Otrzymał także nagrodę dziennikarską im. Dariusza Fikusa.